แนวทางการขายรูปออนไลน์ของ Ninetechno

 

โดยส่วนตัวแล้วผมทำงานด้าน IT มากว่า 20 ปี และก็ชื่นชอบอาชีพที่เกี่ยวข้องกับคอมพิวเตอร์และอินเตอร์เน็ตมาอย่างช้านาน ทำแล้วประสบความสำเร็จก็มาก ที่ไม่ประสบความสำเร็จก็มากเช่นกัน สำหรับการถ่ายรูปนั้นต้องบอกว่าเป็นเหตุบังเอิญ เนื่องจากเจ้านายหาคนมาออกแบบผลิตภัณฑ์แทนเขาซึ่งมีงานสำคัญที่ต้องทำมากกว่าการออกแบบ เพราะเจ้านายคือเจ้าของโรงงาน ก่อนหน้านี้เจ้านายเป็นคนออกแบบบรรจุภัณฑ์ของบริษัทเอง กลายเป็นว่าผมได้รับมอบหมายโดยบังเอิญ ถูกส่งให้ไปเรียนออกแบบกราฟฟิกส์ ส่วนถ่ายรูปนั้นอ่านหนังสือเอาเอง และนี่คือที่มาของการติดกล้องงอมแงม

 

talk photostock 042

ตอนออกแบบบรรจุภัณฑ์นั้นผมนั่งหารูปภาพใน Google เพื่อมาดูแนวทางในการถ่ายภาพอาหาร เพราะบางครั้งคิดเองมาก ๆ มันก็ตัน และแล้วก็พบกับเว็บไซต์ Shutterstock ซึ่งช่วยเป็นแนวทางได้มากเลยทีเดียว ตอนแรกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเว็บไซต์นี้เราสามารถเอารูปส่งไปขายได้ด้วย จนกระทั่งวันหนึ่งผมนั่งค้นข้อมูลจาก Google และพบว่าเขาขายรูปออนไลน์ในเว็บไซต์แห่งนี้กันมานานมากแล้ว จึงสนใจและหาข้อมูลจากเว็บไซต์ต่าง ๆ และก็เริ่มสอบ กว่าจะผ่าน 3 รอบเลยทีเดียว จากนั้นก็งานยุ่ง และไม่ได้ส่งภาพมาเป็นเวลานาน 

 

และแล้วไฟก็เริ่มติดอีกครั้งเมื่อมีเพื่อน ๆ หลายคนใน Facebook ส่งภาพขายและมีรายได้จากการขายภาพกันหลายคน จึงกลับมาพร้อมแนวทางของตนเองว่า จะต้องมีแบบแผน มีความขยัน มีความอนทน และมีแนวทางที่ชัดเจน วันนี้แนวทางของผมคือการถ่ายภาพอาหาร เนื่องจากผมถ่ายภาพเกี่ยวกับอาหารมาระยะหนึ่ง และพอมีความรู้อยู่บ้าง อ่านจากเว็บไซต์ ดูจาก Youtube บ้าง

 

ในจังหวัดที่ผมอยู่นั้นมีร้านขายเซรามิกที่มีตำหนิ ขายในราคาถูกเป็นจำนวนมาก ผมซื้อมาเซรามิกมาชุดใหญ่เลยทีเดียว ชิ้นละ 10 บาทบ้าง 20 บาทบ้างแล้วแต่เนื้อของเซรามิก ถ้าเกรดดีหน่อยก็ราคาแพงหน่อยแต่ไม่เกิน 100 บาท จากนั้นก็เอาฟิวเจอร์บอร์ดมาทำกล่องไฟ 3 กล่องลงทุนรวม ๆ ประมาณ 500 บาทพร้อมหลอดไฟ ส่วนพร็อพนั้นไม่ต้องห่วงเลยครับ เข้าร้านทุกอย่าง 20 ซึ่งทุกวันนี้มีอยู่มากมาย และของแต่ละร้านก็ไม่เหมือนกันทำให้เรามีทางเลือกในการซื้อของที่หลากหลายในราคาสบาย ๆ 

 

สำหรับผักที่นำมาใช้ประกอบในการถ่ายภาพนั้นยิ่งง่ายใหญ่ เดินตลาดนัดครับ 5 อย่าง 20 แม่ค้ามัดเป็นถุง ๆ ให้เรียบร้อย มีให้เลือกมากมายเช่นกัน แค่นี้น่าจะพอแล้วสำหรับการหาส่วนประกอบต่าง ๆ มาถ่ายภาพ

 

นอกจากความรู้เพียงเล็กน้อยในการถ่ายอาหารแล้ว สิ่งหนึ่งที่เหมาะสมกับแนวทางของผมคือ เวลาที่จำกัดนั่นเอง อ่านไม่ผิดหรอกครับ เพราะเวลาที่จำกัดทำให้ไม่ได้ไปไหนเหมือนใคร ๆ เขา ทำงาน 6 วัน กว่าจะเลิกก็ 5 โมงเย็น กว่าจะถึงบ้าน 6 โมง ไม่ต้องไปฝันว่าจะไปถ่ายภาพที่ไหนได้ นอกจากในบ้าน เวลาที่ผมขับรถกลับบ้านจะผ่านตลาดนัด ซึ่งทำให้ผมซื้อผักได้ทุกวัน ผมผ่านร้านสะดวกซื้อที่จะหาขนม นม เนย มาเป็นส่วนประกอบในการถ่ายภาพได้

 

ถึงแม้วันนี้รูปภาพใน Port ของผมจะเป็นภาพหลากหลายที่เจออะไรก็ถ่าย แต่อย่างน้อยเวลาที่จำกัด ก็ทำให้ผมได้แนวทางในการถ่ายภาพขายออนไลน์ของผมแล้ว หลายคนอาจจะบอกว่าภาพอาหารใน Shutterstock มีมากมายแล้วจะขายได้หรือ ผมอยากจะบอกว่าสิ่งหนึ่งที่ชาว Stock อย่างเรา ๆ ต้องมีคือความเชื่อ เพราะถ้าไม่มีความเชื่อเราจะไม่สามารถทำอะไรต่อได้

 

วันนี้ผมได้แนวทางของผมแล้ว ผมก็หวังว่าพี่ ๆ น้อง ๆ ทุกท่าน จะมีแนวทางเป็นของตนเอง และเราจะก้าวไปด้วยกัน ขอบคุณที่ภาพถ่ายนำผมมาพบกับทุกท่าน และเป็นพี่เป็นน้องที่พร้อมจะแลกเปลี่ยนกันตลอดไปครับ ขอบคุณที่แวะมาอ่าน วันหน้าคิดอะไรได้ นึกอะไรออกจะมาเล่าให้ฟังอีกนะครับ แล้วพบกันในบทความต่อไปครับ